មជ្ឈមណ្ឌលធនធានថ្មីជាវិថីឆ្ពោះទៅរកអនាគតដ៏ប្រសើរ!

Uncategorized rss

សៀវភៅលក់ “កំណាព្យថ្មី កវីហេងស៊យ ភាគទី២” 

(0)
,September 23, 2017

សៀវភៅ កំណាព្យថ្មី កវីហេងស៊យ ភាគទី២ នេះនិពន្ធជាកំណាព្យសុទ្ធដែលជាកំណាព្យអប់រំ។ ព័ត៌មានបន្ថែម -ទូរសព្ទ ០៩៦ ៩៩ ៣៤៣ ៩៦/០៩៧ ៩៩ ៣៤៣ ៩៦ -អ៊ីម៉ែល nrckratie@gmail.com -ក្នុង YouTube: មជ្ឈមណ្ឌលធនធានថ្មី -ក្នុងGoogle មជ្ឈមណ្ឌលធនធានថ្មី

Rate this:

ខ្លីៗអំពីមជ្ឈមណ្ឌលធនធានថ្មី

មជ្ឈមណ្ឌលធនធានថ្មីគឺជាមជ្ឈមណ្ឌលមួយដែលទទួលស្គាល់ដោយមន្ទីរអប់រំយុវជន និង កីឡាខេត្តក្រចេះ លេខ៥៨២ អយក.ខក្រច ចុះថ្ងៃទី២៦ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៦។ មជ្ឈមណ្ឌលនេះបានចូលរួមបណ្ដុះបណ្ដាលភាសាអង់គ្លេសតាំងពីឆ្នាំ២០១៥មកម៉្លេះ ក្នុងន័យមនុស្សធម៌។ មជ្ឈមណ្ឌលនេះមានទីតាំងនៅភូមិកំពង់ដ ឃុំជ្រោយបន្ទាយ ស្រុកព្រែកប្រសព្វ ខេត្តក្រចេះ។

Rate this:

មជ្ឈមណ្ឌលធនធានថ្មីសូមស្វាគមន៍

នេះគឺផេកផ្លូវការរបស់មជ្ឈមណ្ឌលធនធានថ្មី ដែលបង្កើតឡើងដើម្បីផ្ដល់ព័ត៌មានដល់ប្រិយមិត្តទាំងអស់។ សូមអរគុណសម្រាប់ការចូលមើល!

Rate this:

អត្ថបទកំណាព្យអំពីក្រចេះ

នេះជាកំណាព្យរបស់កវីហេងស៊យដែលនិពន្ធអំពីខេត្តក្រចេះ ដើម្បីតបទៅនឹងអ្នកមួយចំនួនដែលនិយាយថា អ្នកក្រចេះក្រ អ្នកក្រចេះល្ងង់… ទំនងដូចជាការរើសអើងអ្នកខេត្តក្រចេះ។ សូមអរគុណដល់ខ្មែរគ្រប់រូបដែលមិនរើសអើងគ្នា ព្រមទាំងមានសាមគ្គីនឹងគ្នាទៅវិញទៅមក។

Rate this:

“រួមគ្នាថែ” និពន្ធដោយកវីហេងស៊យ យាន សំណាង

Rate this:

កំណាព្យស្ថាបនាៈ ខ្ញុំស្រឡាញ់ខ្មែរទើបខ្ញុំហ៊ានថា

ខ្ញុំស្រឡាញ់ខ្មែរទើបខ្ញុំហ៊ានថា (បទពាក្យប្រាំបី) នេះបទកំណាព្យខ្មែរពាក្យប្រាំបី               តែងផ្ញើទៅស្រីគ្រប់វ័យតូចធំ ពិសេសអ្នកដែលកំពុងក្រមុំ                    អានហើយខឹងខ្ញុំក៏ខ្ញុំមិនថា។ ត្បិតឃើញស្រីខ្លះស្លៀកពាក់សព្វថ្ងៃ          ឡើងតាមសម័យបានដៃអស្ចារ្យ ដូច្នេះខ្ញុំសូមចូលរួមស្ថាបនា                    បញ្ចេញស័ព្ទសារតាមកាព្យកូនខ្មែរ។ យករឿងស្លៀកខ្លីមកស្តីរិះគន់                 តែសូមប្រាប់មុនបើខឹងកុំជេរ បើជ្រុលជាលេងសូមលេងត្រឹមស្មេរ          កុំលេងដល់ម៉ែណាស្រីប្អូនបង។ ពេលដែលស្លៀកខ្លីតើស្រីដឹងទេ?            អ្នកមើលមាសមេច្រើនក្រៃកន្លង ខ្លះមើលសរសើរក្នុងន័យឌឺដង                ខ្លះមើលនួនល្អងលួចសើចក្នុងចិត្ត។ ពេលដែលស្លៀកខ្លីពិសីត្រូវដឹង               ក្មេងចាស់សម្លឹងតាមមើលកិតៗ ធ្វើឲ្យអ្នកមានដំណើរត្បៀតត្បិត              ពេលអង្គុយពិតគឺរិតតែយ៉ាប់។ ពេលដែលស្លៀកខ្លីសាច់ខ្ចីនឹមនួន            ចេញបង្ហាញខ្លួនយ៉ាងល្អចំណាប់ រួមនឹងសាច់ភ្លៅពៅហំសមហាប់              ឲ្យប្រុសខ្លះចាប់ខុសច្បាប់ក៏ហ៊ាន។ ពេលពាក់អាវខ្លីបញ្ចេញសាច់ស               មុខក្រោយចំហសឹងសព្វសាច់ប្រាណ សាច់ខ្នងសាច់ពោះសាច់ទ្រូងកល្យាណ     ប្រុសមើលកំសាន្តឥតបង់លុយទេ។ នៅក្នុងចិត្តខ្ញុំអាណិតអាណោច                ស្លៀកខ្លីគេសើចស្លៀកខើចខ្មាស់គេ ពេលដើរទៅមកគឺមិនស្រួលទេ               ហេតុអ្វីមាសមេមិនគិតពិចារណ៍។ ស្រ្តីត្រូវឲ្យតម្លៃដល់ខ្លួន                         បញ្ចេញផ្ទួនៗមិនល្អឡើយណា ខ្ញុំស្រឡាញ់ខ្មែរទើបខ្ញុំហ៊ានថា                គួរស្លៀកធម្មតាឲ្យច្រើនជាខ្លី។ មិនថាប្រុសខ្ញុំឬប្រុសគេឡើយ                 បើឃើញអស់ហើយយកមកធ្វើអី ឲ្យឃើញក្រោយការទើបមានតម្លៃ            សូមគ្រប់រូបស្រីគិតខ្លួនឯងចុះ៕៚   និពន្ធដោយៈ យាន សំណាង (កវីហេងស៊យ) ថ្ងៃ៧កើត ខែភទ្របទ ឆ្នាំរោង ចត្វាស័ក ព.ស២៥៥៦ ត្រូវនឹងថ្ងៃសៅរ៍ ទី២២ ខែកញ្ញា… Read More ›

Rate this:

កំណាព្យកំប្លែង រឿងៈ សូមទោសដូចគ្នា

រឿងៈ សូមទោសដូចគ្នា (បទពាក្យប្រាំពីរ)           ពូសល់បានដើរសំដៅទៅ                កាន់ផ្ទះពូសៅហើយប្រាប់ថា           សៅអើយកុំខឹងនឹងខ្ញុំណា                ចំពោះបញ្ហាមេមាន់ខ្ញុំ។           ដែលវាបានទៅជជុះកាយ                បន្លែទាំងឡាយទាំងតូចធំ           ឲ្យឯងខូចខាតយ៉ាងដំណំ                អត់ទោសឲ្យខ្ញុំតើបានទេ?           ពូសៅតបថាខ្ញុំមិនខឹង                     រឿងនេះខ្ញុំនឹងមិនគ្នាន់គ្នេរ           តែខ្ញុំសូមទោសឯងវិញដែរ               ព្រោះអីគឺឆ្កែខ្ញុំអាភ្លុក។           វាបានខាំមាន់ឯងឲ្យងាប់                 ខ្ញុំមិនចោលកប់ខ្ញុំយកទុក           ស្ងោរឲ្យប្រពន្ធកូនម៉ែពុក                 ពិសារហូបចុកឆ្ងាញ់ដល់ហើយ។           ពូសល់បានថាមិនអីទេ                    មាន់តូចជាងឆ្កែទេសៅអើយ           ឆ្កែនោះកូនខ្ញុំវៃស៊ីហើយ                  ព្រោះមិនដឹងឡើយថាឆ្កែឯង។           ឲ្យគ្នាសូមទោសណាសៅណា                ឆ្កែនោះពិតជាឆ្ងាញ់ហួសថ្លែង           គឺឆ្ងាញ់សែនឆ្ងាញ់លើសសម្តែង        ឮហើយសូមឯងកុំខឹងអី។           ពូសៅឮហើយធ្វើបែបភ្ញាក់               អញ្ចឹង អាអ្នកថ្លើមជាប់ដី           ហ៊ានវាយសម្លាប់ឆ្កែខ្ញុំឆី                  កូនឯងទេវ៉ីគ្នាទើបដឹង។           គ្នាក៏សូមទោសឯងវិញដែរ               អាអ្នកវៃឆ្កែខ្ញុំមួយហ្នឹង           វាត្រូវជាប់គុកជាប់ចម្រឹង                 ព្រោះគ្នាមិនដឹងកូនឯងទេ។           ចប់ហើយរឿងសូមទោសដូចគ្នា        ជូនពរមុនលាសូមល្ហើយល្ហែ… Read More ›

Rate this:

សូមអរព្រះគុណ និងអរគុណចំពោះការទស្សនា