Category: ទស្សនៈខ្ញុំ

“រួមគ្នាថែ” និពន្ធដោយកវីហេងស៊យ យាន សំណាង

នៅទីណាត្រូវដឹងថាយើងជាខ្មែរ.jpg

កំណាព្យស្ថាបនា “ទិវាគេសោះ តែអស់ឯង”

(បទព្រហ្មគីតិ) ០១.    ថ្ងៃទិវាគេសោះ                     ដល់ពេលអស់មកអស់ឯង          អស់ខ្លួនពួនចំបែង                អស់ដំណែងព្រហ្មចារី។ ០២.    អស់ទាំងប្រុសស្នេហា            បានកាយាហើយរកថ្មី          រងទុក្ខច្រើនខាងស្រី              សមដែរអីធ្វើដូច្នឹង។ ០៣.   ដូច្នេះគួរគិតគូរ                    គិតឱ្យយូរយើងនឹងដឹង          កាលដែលខំដល់ម្លឹង             តាមពិតប្រឹងថែរឿងខាត។ ០៤.    ទិវាគេន័យផ្សេង                   ខ្លះវង្វេងហើយធ្វើឆ្លាត          វប្បធម៌ខ្មែរល្អស្អាត               ត្រូវប្រមាថដោយសារគេ។ ០៥.    យើងខ្មែរមិនថែខ្លួន               គ្មានអ្នកស្ងួនឱ្យយើងទេ          បើមានពេលទំនេរ                គួរគ្នាន់គ្នេរតិចតួចផង។ ០៦.    ១៤ខែកុម្ភៈ                          ស្គាល់ឱ្យជាក់សឹមចម្លង          កុំឱ្យដល់ម្ដងៗ                      កើតសៅហ្មងដល់ចិត្តកាយ។ ០៧.   នេះជារឿងបុគ្គល                 ដែលចង់យល់ការសប្បាយ          ទោះគេមិនខ្វល់ខ្វាយ            តែយើងស្ដាយព្រោះឃើញខុស។ ០៨.    សូមអស់កូនចៅខ្មែរ              ទាំងក្រុងស្រែទាំងស្រីប្រុស          ជួយឆ្លើយខ្ញុំផងចុះ                វប្បធម៌ច្នោះគួរទុកឬ? ០៩.    មិនមែនយើងស្អប់ទេ             តែភណ្ឌគេៗថែទៅ          បើថាចង់ទុកនៅ                  …

Rate this:

កំណាព្យស្ថាបនា “គេរិះគន់គួរគិតគូរ”

(បទពាក្យ៩) គេរិះគន់ យើងគួរគិត ឲ្យត្រឹមត្រូវ ក្រែងភ្លាត់ផ្លូវ តាមគេខុស ខាតខ្លួនឯង ព្រោះរិះគន់ មានឲ្យល្អ និងចំបែង ច្នេះត្រូវថ្លែង ថ្លឹងឲ្យសព្វ សឹមសម្រេច។ អ្នកខ្លះថា ព្រោះដួចចិត្ត គេសន្ដោស ឃើញការណ៍ខុស ក៏គិតកែ ដោយល្អល្អាច់ ខ្លាចយើងជ្រុល ថយលែងបាន ទើបជួយកាច់ ដូចរែងខ្សាច់ យកគ្រួសថ្ម ចេញឲ្យស្អាត។ ផ្ទុយទៅវិញ មានអ្នកខ្លះ សែនបង់ម្សៀត តែងតែឆ្លៀត ជាន់បន្ថែម ពេលយើងផ្លាត ឃើញយើងភ្លាត់ គេស្ដីថា បែបប្រមាថ បើមិនឆ្លាត មុខជាធ្លាក់ ដូចគេប៉ង។ ពោលដូច្នឹង ចង់ប្រាប់ថា ពាក្យរិះគន់ ដូចជាយន្ត បរដល់ផ្លូវ បត់ម្ដងៗ មួយម៉ាត់ស្លាប់ មួយម៉ាត់រស់ គ្រោះគន្លង ច្នេះប្អូនបង គេរិះគន់ គួរគិតគូរ៕៚

Rate this:

គួរ ឬមិនគួរ?

កាលពីថ្ងៃទី២៨ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៣ មានពត៌មានមួយបានផ្សាយអំពី ស្ត្រី​ខ្មែរ​ដែល​​ជនជាតិ​ថៃ​បី​នាក់​ធ្វើ​ទារុណកម្ម​​ប្តឹង​រក​យុត្តិធម៌ ដែលពត៌មាននេះ បានធ្វើឲ្យខ្ញុំនឹកឃើញរឿងមួយទាក់ទងទៅនឹងការចំណាកស្រុកដើម្បីទៅធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី។ កាលពីឆ្នាំ២០១០ មានម្តាយម្នាក់បានយកកូនស្រីដែលមានវ័យត្រឹមតែ១៦ឆ្នាំ ហើយមានរូបរាងមិនចាញ់កូនអ្នកមានប៉ុន្មាននោះទេ ទៅនិមន្តព្រះសង្ឃស្រោចទឹកឲ្យ។  ខណៈពេលកំពុងស្រោចទឹក ខ្ញុំបានសាកសួរលេងទៅកាន់ស្រ្ដីជាម្ដាយថា “តើមានបញ្ហាអ្វី ទើបនាំកូនមកស្រោចទឹកដូច្នេះ”។ គាត់បានឆ្លើយថា​ “កូនខ្ញុំវាជិតទៅធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ីហើយ ទើបនាំវាមកឲ្យគុណម្ចាស់ស្រោចទឹកដើម្បីឲ្យមានសិរីសួស្ដី និងមានសុវត្ថិភាព”។ ខ្ញុំបានបន្តសួរទៀតថា “និយាយអញ្ចឹង កូនស្រីអ៊ំទៅតាមរយៈក្រុមហ៊ុនអី”។ “ទេ ដឹងក្រុមហ៊ុនអីទេ ក្មួយអើយ” គាត់ឆ្លើយយ៉ាងរំភើយ។ ឮហើយ បានត្រឹមតែហួសចិត្តប៉ុណ្ណោះ។ ពិតជាប្រថុយប្រថានណាស់ ក្នុងនាមជាម្ដាយ ឲ្យកូនស្រីទៅធ្វើការងារនៅស្រុកគេ ទាំងមិនដឹងថាទៅតាមរយៈក្រុមហ៊ុនអ្វី។ នេះមិនមែនជាការបន្ទោសដល់អ្នកម្ដាយរូបនោះទេ ព្រោះខ្ញុំដឹងថានៅខេត្តក្រចេះ ការទទួលបានពត៌មានពីគុណវិបត្តិ នៃការចំណាកស្រុក គឺតិចជាងពត៌មានពីមេខ្យល់។ ប៉ុន្តែ តើគួរ ឬមិនគួរ ដែលអាណាព្យាបាល ត្រូវធ្វើបែបនេះ?

Rate this:

ទស្សនៈខ្ញុំ

អ្នកខ្លះចូលចិត្តណាស់ឲ្យគេព្យាយាមយល់ពីចិត្តរបស់ខ្លួន  តែខ្លួនវិញមិនដែលព្យាយាមយល់ពីចិត្តគេទេ។ តើយត្តិធម៌ទេ? ដូច្នេះល្មមហើយ ល្មមយល់ចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក ដើម្បីឲ្យមានសេក្តីសុខចម្រើនសុភមង្គលក្នុងការរស់នៅ។ យ.ស.ណ

Rate this:

%d bloggers like this: